Review

Distinction komt met Breaking Point binnen via Partyraiser Recordings, dus we moeten hier niet doen alsof er straks een man met een panfluit verschijnt om de sfeer wat rustiger te maken. Dit is gewoon moderne uptempo die vrij snel duidelijk maakt dat uw trommelvliezen vandaag geen vakbond hebben.

De beuk zit lekker. Genoeg druk, genoeg vaart en vooral genoeg energie om niet te blijven hangen in simpele ram-ram-ram zonder ziel. De vocals werken ook goed. Ze geven de track wat karakter zonder meteen te klinken alsof iemand een volledige Hollywood-apocalyps probeert na te spelen in een kelder met slechte ventilatie.

Wat ik ook wel leuk vind, is dat korte vrouwenchoir-stukje in de opbouw. Het is maar heel even, maar het geeft de track ineens zo’n licht gothic-magisch randje. Alsof er ergens in de verte een duister kerkkoor staat te zingen terwijl de geluidsman ondertussen beslist heeft dat subtiliteit voor andere genres is. Kort, maar het doet wel iets voor de sfeer.

En dan is er die scherpe synth. Die komt soms binnen alsof iemand met een roestige pizzasnijder over uw zenuwstelsel gaat. Is dat wat te scherp? Misschien. Of misschien ligt dat gewoon aan het genre, want uptempo is nu eenmaal niet gemaakt om bij kaarslicht rustig uw belastingsbrief in te vullen. Dit is meer: licht uit, nek vastzetten en hopen dat de geluidsman weet waar de noodrem zit.

Toch werkt Breaking Point gewoon goed. Leuke beuk, fijne vocals, dat kleine gothic-koorlaagje als extra saus, en genoeg drive om live zijn werk te doen. Geen wereldwonder waarbij de paus ineens zijn Thunderdome-jasje uit de kast haalt, maar zeker geen slechte track.