Review

Robotics komt met Sirens en eerlijk: de vocal heeft wel een hoog “ik heb even een AI-stem door de track gegooid”-gehalte. Maar goed, daar gaan we ook niet te moeilijk over doen. AI is er om gebruikt te worden, en als het in de track past, dan past het. Het is vooral de combinatie van die sirene, de kick en het spelen met dat geluidje die ervoor zorgt dat de track toch meer doet dan je eerst zou verwachten.

We hebben ondertussen al genoeg tracks gehad waarin sirenes centraal staan, maar deze weet daar toch wat variatie in te steken. Het geluid wordt niet zomaar als goedkoop alarmtrucje gebruikt, maar krijgt genoeg beweging mee om de track wat extra karakter te geven. Daarna volgen die klokken, en daar wordt het even wat vreemder. Zeker omdat die vocal dan opnieuw begint te janken over sirenes die het alarm gaan luiden. Het balanceert een beetje op het randje van dramatisch, maar de synth doet net genoeg om het interessant te houden.

Wanneer de vocals samen met de opbouw opnieuw gelanceerd worden, krijg je even de schrik dat we richting een standaard uptempo-moment gaan. Maar net daar verrast de track. De drop komt met een kick die je niet meteen verwacht, en eigenlijk werkt die verrassend goed. Geen brave doorsnee kick, maar eentje die de track plots een pak meer kracht geeft.

Sirens is geen wondertrack en ook geen nummer dat alles opnieuw gaat uitvinden, maar het is wel een lekker beukertje dat beter uit de hoek komt dan verwacht. Een track die wat vreemd begint, even zoekt naar zijn vorm, maar uiteindelijk toch stevig genoeg losgaat om te blijven hangen.