Review

Symphony Of War verscheen eerst als losse release op DEQUINOX, maar maakt intussen ook deel uit van het volledige album Storm Of Fury van The Executor. En dat voel je ook: dit is niet zomaar een los trackje dat toevallig op een album werd gekwakt, maar eerder een hoofdstuk binnen heel dat oorlogspakket.

De track start met een zware stem die meteen “The Symphony of War” de kamer in gooit. Daarna krijgen we de boodschap dat dit geen waarschuwing is, dat we het systeem niet volgen maar breken, en dat soort teksten. Eerlijk? Het wordt allemaal wat cliché als je het mij vraagt. Een beetje “hardcore-rebel met dramatische rookmachine”-materiaal. Maar goed, cliché of niet: dat maakt het daarom zeker geen slechte track.

Want eens we door de verhaallijn geploeterd zijn, komt de echte sterkte naar boven. De kick begint te duwen, er wordt nog wat geroepen wie hiervoor verantwoordelijk is — handig, voor wie de artiestennamen op de cover ondertussen kwijt was — en daarna mag de melodielijn eindelijk loskomen. Dat stuk voelt heel even wat leeg, alsof de track zelf nog snel zijn oorlogsvlag aan het zoeken is, maar daarna trekt hij resoluut de bombastische kant op. En dat bedoel ik niet slecht.

Integendeel zelfs. Wanneer de kick dan echt losbarst, valt alles op zijn plaats. De dramatiek, de melodie, de zware opbouw en die brute drive komen samen in een moment dat gewoon werkt. Geen subtiele streling voor het oor, eerder een sonische stormram met melodische versiering. Maar eens die kick openklapt, is het gewoon een orgasme voor je oren.