Review

DRS en Hardwithcore trekken hier opnieuw hun legerlaarzen aan voor een portie hardcore met de subtiele boodschap van een tank door een kleuterklas: “Hardcore Soldiers Ready To Fight.” Tegen wie? Geen idee. De buren? De melodie? De prijs van WAV-downloads? Hardcore is blijkbaar al dertig jaar in oorlog, maar niemand heeft ooit de vijand fatsoenlijk aangeduid. Misschien is het gewoon collectieve tinnitus met camouflageverf.

De vrouwelijke vocals zijn… aanwezig. Beetje melig, beetje cliché, en soms zo dramatisch dat je verwacht dat er ergens een slow-motion vlag wappert terwijl iemand “No Mercy Anymore” roept zonder exact te weten waarom. Die zin klinkt stoer, maar ook alsof hij uit een random hardcore-slogan-generator komt met de instellingen op oorlog, woede, soldaten, herhaal tot kickdrop.

Maar goed, dan komt die kicklijn binnen, en dan stopt het gezever even. De bass/kick heeft wel degelijk body. Lekker lomp, stevig naar voren, en precies vuil genoeg om het nummer toch overeind te trekken. De melodie is voor mijn smaak wat te soft en te braaf, maar eerlijk is eerlijk: met zo’n kick eronder zou een nóg bombastischere melodie waarschijnlijk klinken alsof iemand een militaire parade door een attractiepark jaagt.

Dus ja, Soldiers Of Core is niet de meest originele veldslag uit het hardcorefront. De vocals vechten tegen de geloofwaardigheid, de teksten marcheren richting clichés, maar de kick doet gewoon zijn werk. En soms is dat genoeg.

Conclusie: melige oorlogspraat, zachte melodie, dikke kick. Geen idee waar we heen marcheren, maar blijkbaar is er No Mercy Anymore.