Review

Sommige tracks klinken niet alsof ze uitgebracht zijn. Ze klinken alsof ze ontsnapt zijn. Turbulence – 6 Million Ways To Die is zo’n plaat. Een brok rauwe hardcore uit 1994, oorspronkelijk verschenen op T.urbulence ’N’ T.errorists – Demolition Party via Super Special Corp. SS-13. Geen nette retrotrip, geen brave oldschool-herinnering met een nostalgisch strikje er rond, maar een donkere Frankfurt/PCP-achtige stomp in het gezicht.

Dit is hardcore uit een periode waarin niemand zich leek af te vragen of iets streamingvriendelijk, radioproof of commercieel verteerbaar was. De vraag was eerder: “Hoe hard kunnen we dit laten klinken voor iemand de stroom afzet?” En dat hoor je. De track klinkt vuil, koud en dreigend. Niet omdat hij slecht geproduceerd is, maar omdat hij uit een tijd komt waarin vuiligheid nog een bewuste stijlkeuze was. Ruis, rauwe kicks, industriële sfeer en een vocal die niet vraagt of je klaar bent.

“Six million ways to die, choose one.”

Sommige tracks klinken niet alsof ze uitgebracht zijn. Ze klinken alsof ze ontsnapt zijn. Turbulence – 6 Million Ways To Die is zo’n plaat. Een brok rauwe hardcore uit 1994, oorspronkelijk verschenen op T.urbulence ’N’ T.errorists – Demolition Party via Super Special Corp. SS-13. Geen nette retrotrip, geen brave oldschool-herinnering met een nostalgisch strikje errond, maar een donkere Frankfurt/PCP-achtige stomp in het gezicht.

De track opent al meteen met een stukje “My Way”, maar niet in de brave Sinatra-smokingversie. Dit is de Sid Vicious-variant: vuiler, cynischer, schever en perfect passend bij de sfeer. “And now, the end is near…” krijgt hier geen dramatische crooner-glans, maar voelt eerder alsof iemand in een kapotte punkjas de deur naar een hardcorekelder intrapt. En voor je goed en wel beseft waar je zit, komt die andere iconische lijn eraan: “Six million ways to die, choose one.”

Die vocal komt uit de dancehall/ragga-hoek, van Cutty Ranks – A Who Seh Me Dun, maar hier klinkt hij alsof hij altijd voor hardcore bedoeld was. Early hardcore had daar een talent voor: samples uit totaal andere werelden trekken, ze door beton, rook en distortion sleuren, en ze daarna terug de wereld in gooien alsof ze geboren waren in een Duitse bunker met slechte ventilatie. En eerlijk: bij deze werkt dat belachelijk goed.

Muzikaal is 6 Million Ways To Die eigenlijk brutaal efficiënt. Geen ellenlange opbouw, geen twintig lagen melodie, geen moderne trailer voor de drop. De kracht zit in de eenvoud. Een donkere sfeer, een herkenbare vocal, een lompe drive en die typische early hardcore-attitude waarbij alles net wat gevaarlijker voelt dan vandaag. Niet proper, wel echt. Niet verfijnd, wel karakter. Veel karakter.

En dan die titel natuurlijk. 6.000.000 manieren om te sterven, maar praktisch gezien wordt dat al snel moeilijk. Je zou al kunnen sterven van de administratie alleen. Daarom houden we het liever bij redenen om níét te sterven: omdat “choose one” technisch gezien geen deadline bevat, omdat de track maar 3 minuten en 53 seconden duurt, omdat iemand moet blijven uitleggen dat dit geen “gewone oude techno” is, omdat Discogs waarschijnlijk duurder is dan een grafsteen, en vooral omdat de track opnieuw opzetten duidelijk de betere optie is.

Wat deze track vandaag nog sterk maakt, is dat hij nooit netjes oud is geworden. Hij klinkt niet als een classic die braaf in een vitrinekast ligt, maar als iets dat nog altijd uit een donkere kelder kan kruipen om je speakers te gijzelen. Moderne producties zijn technisch harder, voller en cleaner, maar deze heeft iets wat je niet zomaar uit een pluginpreset haalt: dreiging. Niet de opgeblazen cinematische dreiging van vandaag, maar echte smerige “waar is de nooduitgang?”-energie.

Is dit voor iedereen? Nee. Wie alleen strak gepolijste moderne hardcore gewend is, kan dit misschien ervaren als een machine die verkeerd aangesloten werd. Maar voor liefhebbers van early hardcore, gabbergeschiedenis en die donkere Duitse school is dit gewoon een essentieel stuk beton uit de fundamenten. Niet mooi in de klassieke betekenis. Niet warm. Niet vriendelijk. Maar wél belangrijk.

Onderdeel van deze release met de volledige tracklist

• A1 – 6 Million Ways To Die (3:53)
• B1 – Interzone (2:45)