Review

“Let’s go back to the past, with banging kicks, raving on Nikes and when the beats were bad?”

Of dat echt de lyrics zijn, of Spotify mij gewoon probeert te gaslighten alsof ik in een slecht vertaalde gabberdocumentaire zit, laat ik even in het midden. Maar goed, we gaan dus terug naar het verleden. Naar de tijd van Nike Air Max, zweterige zalen, kale koppen, foute trainingspakken en beats die zogezegd nog karakter hadden. Alleen is het tegenwoordig blijkbaar genoeg om een paar oldschool synths in een track te gooien en te roepen: “Kijk moeder, nostalgie!”

De deuntjes hebben inderdaad een oldschool gehalte. Dat moet ik ze nageven. Er zit zo’n jaren 90-sausje overheen, al is dat tegenwoordig ongeveer even uniek als een uptempo kick die klinkt alsof iemand een betonnen vuilbak door een droogkast jaagt. Alles is weer “back to the roots”, tot de kick erin valt en je merkt dat de wortels blijkbaar in een bouwput liggen.

Want dan komt die kick.

Veel te zwaar. Veel te lomp. Veel te hard alsof hij uit een compleet andere track is gevallen en niemand hem durfde terug te sturen. De oldschool vibe staat gezellig met een trainingsvestje aan in de hoek, en dan stormt die kick binnen als een opgefokte heftruck met gehoorschade. Maar hé, “this is gabber baby”. Blijkbaar. Persoonlijk denk ik dat een portie anticonceptiepilletjes hier misschien geen slecht idee was geweest, want deze Gabber Baby had beter nog even in de conceptfase gebleven.

Ik snap die dreunende uptempo kick nog altijd niet helemaal. Misschien ligt dat aan mij. Misschien ben ik gewoon te oud, te zuur, of te gehecht aan tracks waarbij de kick en de rest van het nummer elkaar tenminste ooit ontmoet hebben. Er bestaan vast goeie uptempo nummers. Ik weet dat ze bestaan. Alleen kan ik er nu niet opkomen, en eerlijk gezegd heb ik ook geen zin om daar mijn mentale gezondheid voor op te offeren.

Wat deze track probeert, is duidelijk: nostalgische geluiden gebruiken om de titel Gabber Baby te rechtvaardigen. Een beetje verleden, een beetje rave, een beetje “vroeger was alles beter”, en dan een moderne kick eronder die klinkt alsof vroeger ondertussen door een betonmolen is gehaald. Het resultaat voelt daardoor niet als een eerbetoon aan gabber, maar eerder als een babyshower waar iemand per ongeluk de industriële pers heeft aangezet.

En dan die cover. Jezus.

Misschien hadden ze beter de track met AI gemaakt in plaats van de afbeelding. Dan was het eindresultaat misschien nog coherenter geweest. Of tenminste minder vruchtbaar.