Review

Met een titel als The Frequency Of The Beast weet je eigenlijk al dat we niet richting bloemetjes, zonsondergang en innerlijke rust gaan. Dit is een track die zonder schaamte de 666-kaart op tafel smijt, waarna er een duivelse melodie wordt geïntroduceerd alsof Satan zelf net een oude Traxtorm-synth heeft afgestoft.

De opbouw werkt op zich wel. Eerst die verwijzing naar het beest, dan de stem die begint te lullen over the frequency of the beast, en daarna komt de kick erin die netjes samenloopt met de melodie. Dat geeft de track meteen een duidelijke richting: donker, demonisch, niet te moeilijk doen, gewoon de hel openzetten en kijken wie er vrijwillig binnenwandelt.

Alleen blijft het melodisch net wat hangen. De melodie is zeker niet slecht, integendeel, ze heeft iets leuks en duisters, maar ergens verwacht je dat ze nog verder openbreekt. Dat er plots een groter, gemener, epischer moment komt. Iets waardoor je denkt: ja, nu zitten we echt op de frequentie van het beest. Maar dat moment komt niet volledig door. Het blijft eerder netjes binnen de lijntjes van de onderwereld, terwijl je hoopt dat iemand die lijnen in brand steekt.

De duivelse stemmetjes tussendoor helpen wel om de sfeer vast te houden, maar ze doen ook niet veel meer dan dat. Ze zijn leuk als extra laag, maar ze tillen de track niet ineens naar een hoger demonisch niveau. Uiteindelijk krijg je een degelijke hardcoretrack met een sterk thema, een fijne kick en een leuke donkere melodie, maar ook eentje waarbij je voelt dat er meer in had kunnen zitten.