Review

Eerlijk is eerlijk: deze track werd in eerste instantie geselecteerd omdat de cover van de EP er niet 100% AI uit ziet. In 2026 is dat blijkbaar al een compliment. Zet daar nog een schedel op, gooi er wat rood tegenaan, en om een of andere reden is mijn aandacht getriggerd. Professionele muziekselectie? Absoluut niet. Hardcore Maniacs-selectie? Volledig.

WELCOME 2 HELL van EQUAL2 & ASMEN komt uit op Triple Six Records, en dan weet je eigenlijk al dat we hier niet moeten zoeken naar een warm ontvangstcomité met koekjes en koffie. Dit is eerder het soort track dat de deur opentrekt, “welkom in de hel” roept, en daarna meteen begint te testen hoeveel schade je trommelvliezen precies kunnen verdragen.

De track opent met een leuke beginmelodie en wat gezang op de achtergrond, waardoor er meteen sfeer in zit. Het klinkt even alsof er effectief een poort opengaat richting hel, of toch minstens richting een donkere kelder waar iemand al drie dagen aan dezelfde kick zit te sleutelen.

Alleen komt daar dan een onverstaanbare vocal overheen die ergens lijkt te gaan richting “if you see dabdabdab dab of hell hell hell”, maar eerlijk: geen idee wat daar exact gezegd wordt. Misschien ligt het aan de distortion, misschien aan de mix, misschien aan mijn oren die ondertussen ook collectief ontslag hebben genomen. Hoe dan ook, die vocal werkt voor mij niet echt. Als je boodschap “welcome to hell” moet zijn, helpt het niet als de stem klinkt alsof Satan door een kapotte walkietalkie bestellingen aan het doorgeven is.

De pitch in die kicks blijft ook iets waar ik persoonlijk nooit helemaal in mee zal zijn. Het zal wel bij het genre horen, maar voor mij haalt het het serieuze, donkere gevoel van “welcome to hell” wat onderuit. In plaats van pure dreiging krijg je soms dat springerige, halve cartoongevoel, alsof de hel niet zozeer brandt, maar met een heliumfles in de hoek staat te lachen.

De “fuck you, rest in hell, you motherfucker”-vocal past natuurlijk perfect bij het welkomstkaartje van de hel, maar laat ons eerlijk zijn: die is ondertussen ook al zo vaak door de scene gesleurd dat hij bijna zelf om pensioen vraagt. Toch werkt hij hier nog redelijk, vooral omdat de track qua thema volledig die richting uitgaat. Subtiel is het niet, maar dat was waarschijnlijk ook nooit de bedoeling.

De melodie en achtergrondzang geven WELCOME 2 HELL zeker sfeer, en de track beukt ook gewoon door. Alleen voelt het voor mij alsof er meer in zat. Die onverstaanbare distorted vocal is niet echt mijn ding, de pitched kicks halen de dreiging wat onderuit, en wanneer de oorverdovende kick binnenkomt is het vooral: ja, oké, we zijn inderdaad in de hel, maar misschien had de rondleiding iets beter georganiseerd kunnen zijn.

Als titeltrack doet WELCOME 2 HELL wat hij moet doen: hij zet de toon, hij ramt, hij klinkt vuil en hij past perfect binnen het Triple Six-plaatje. Maar de beste track van de EP is het voor mij zeker niet. Daarvoor mist hij net wat controle, of misschien net wat echte duisternis achter al dat lawaai.