Review

Angerfist & N-Vitral – Voices In My Head begint bijna alsof Billie Eilish per ongeluk in een donkere hardcorekelder is wakker geworden. Zo’n breekbare, fluisterende, licht ongemakkelijke vocal die niet meteen klinkt alsof er binnen vijf seconden een betonmolen door je gezicht gaat rijden. Maar uiteraard, dit is Angerfist en N-Vitral, dus lang duurt die subtiele therapie niet.

De zin “Please God, save me from the voices in my head” is simpel, maar wel herkenbaar genoeg om te blijven hangen. Geen ingewikkeld vocaal meesterwerk, geen diepe poëzie die je naast je nachtkastje legt om jezelf beter te begrijpen, maar het werkt. Het geeft de track meteen een donkere insteek en zorgt ervoor dat de opbouw meer sfeer krijgt dan gewoon “hier is een kick, veel succes ermee”.

Na die intro barst de track vrij snel open in volle agressie. De zachte, bijna popachtige aanzet wordt ingeruild voor brute hardcoredruk, waardoor het contrast goed werkt. Daarna gaat Voices In My Head wat opbouwender verder, alsof de stemmen in het hoofd eerst nog even netjes in de rij moeten gaan staan voor ze opnieuw mogen beginnen roepen. Natuurlijk wordt er daarna nog eens tot God geroepen, waarna de track opnieuw losbarst.

Richting het einde schakelt de plaat nog eens over naar een drogere kick, en dat geeft het geheel toch nog wat extra punch. Niet per se verrassend, maar wel effectief. Het is zo’n stuk waarbij je voelt dat ze niet te veel willen uitleggen. Gewoon: stemmetjes, paniek, kick erin, klaar.

Is dit de beste Angerfist-track ooit? Nee. Daarvoor mist hij misschien net dat ene memorabele moment dat je compleet bij je nekvel pakt. Maar slecht is dit absoluut niet. Integendeel, Voices In My Head is een goeie track met een sterke sfeer, een herkenbare vocal en genoeg agressie om live zeker zijn werk te doen.

Geen klassieker, wel een stevige binnenkomer. En soms is dat gewoon genoeg.