Review

Beatsbomber komt met “Middlefinger” binnen alsof hij ergens nog een oude early-knop gevonden heeft en dacht: ja, daar kunnen we nog eens mee gooien. De track begint vrij simpel, met wat deuntjes en een duidelijk oldschool/early gevoel. Geen overdreven intro, geen lange filmische opbouw, gewoon rechttoe rechtaan de sfeer neerzetten en zien waar het schip strandt.

Daarna komt er wat gespeel met de vocals, en uiteindelijk valt de kick erin. Alleen klinkt die kick wat dof. Het voelt niet helemaal alsof hij strak in de mix zit, al kan dat ook aan mijn oren liggen, of aan het feit dat die blijkbaar nog aan het bekomen zijn van andere releases. De synth die erachter zit doet ook niet gigantisch veel interessants, maar ergens zie je wel hoe dit op een feestje zou kunnen werken. Geluid belachelijk luid, mensen die al half in automatische beukmodus staan, en dan die beat die gewoon losgaat. In zo’n setting moet een track niet altijd academisch verantwoord zijn.

Maar dan die vocal. Die suckt wel een beetje. Vooral omdat de boodschap zo’n typische scene-pose heeft: “put the middle finger to the industry.” En ja, dat klinkt stoer, maar het blijft altijd wat grappig wanneer je je middelvinger opsteekt naar een industrie waar je tegelijk duidelijk aandacht van wil. De track staat netjes op Hardtunes, Spotify, YouTube, Juno en Bandcamp, dus het is niet alsof Beatsbomber ergens in een kelder zonder wifi tegen het systeem staat te schreeuwen. Het is meer: fuck de industrie, maar stream mijn track wel even via diezelfde industrie.

Voor de duidelijkheid: “Middlefinger” komt van een EP, maar de andere tracks komen grotendeels op hetzelfde neer als deze titeltrack. Zelfde soort aanpak, zelfde soort energie, zelfde soort beukrichting. Daarom werd daar verder niet overdreven veel aandacht aan gegeven. Als je “Middlefinger” gehoord hebt, weet je vrij goed in welke hoek deze EP zit.

Dat maakt “Middlefinger” niet per se slecht, maar wel wat dubbel. Muzikaal zit er een duidelijke early vibe in en de track heeft zeker zijn momenten. Het is geen verfijnd meesterwerk, maar dat lijkt ook niet echt de bedoeling. Dit is eerder een simpele beuktrack met een middelvinger erop geplakt. Alleen blijft die middelvinger een beetje hangen tussen oprechte frustratie en promotekst.