Review

Soms heb je van die tracks die niet gewoon “een klassieker” zijn, maar eerder een soort gabber-archeologisch bewijsstuk. Exlxaxl van DJ Jappo & DJ Lancinhouse is zo’n plaat. Geen proper gepolijst Spotify-productje met een marketingplan, maar een stuk Italiaanse hardcore-geschiedenis dat via Industrial Strength Limited in 1997 op vinyl werd gedropt, als onderdeel van The Real Motherfuckers E.P.. En ja, als je op een label van Lenny Dee’s Industrial Strength Records verschijnt, dan zit je niet in de speeltuin. Dan sta je ergens in een donker magazijn waar niemand vraagt of het geluid misschien iets zachter mag.

Exlxaxl is één van die ultieme early hardcore-klassiekers omdat hij niet alleen hard is, maar vooral een eigen smoel heeft. De track heeft dat zeldzame gevoel dat oude gabber soms had: simpel genoeg om direct te pakken, smerig genoeg om niet proper te worden, en herkenbaar genoeg om jaren later nog altijd ergens in je hoofd te blijven hangen. Geen overgeproduceerde kickshow met 74 fake drops, maar sfeer, dreiging en daarna gewoon de hamer. Alsof iemand een mysterieuze sample door een roestige betonmolen heeft gehaald en daarna beslist heeft: “goed, nu mag iedereen kapot.”

Wat deze track extra mythisch maakt, is dat hij later niet gewoon vergeten werd. In 2005 kreeg hij een officiële remix-release op Industrial Strength Limited, met remixes van onder andere Neophyte & Evil Activities, Tieum en DT6. Dat zegt eigenlijk genoeg. Je remixt geen wegwerpplaat acht jaar later met zulke namen als niemand er nog om geeft. Industrial Strength noemt de originele track zelf een “hit classic” en vermeldt dat hij op ISL4 in 1997 verscheen.

En dan is er nog die rare streaming-chaos. Op papier staat Exlxaxl op Spotify als track uit 1997, en YouTube heeft ook een officiële distributieversie met ℗ 1997 Industrial Strength Records. Maar in de praktijk voelt dit soort track vaak alsof hij half op het internet rondspookt. De ene keer staat hij onder Jappo & Lancinhouse, dan weer onder DJ Lancinhouse, dan als onderdeel van een andere digitale heruitgave, dan weer met een net andere spelling of releasejaar. Apple Music toont bijvoorbeeld ook materiaal van DJ Jappo vs. DJ Lancinhouse met een datum in 1998, terwijl Discogs en Industrial Strength naar de originele vinylcontext van 1997 / ISL4 wijzen.

Dat maakt hem moeilijker te streamen dan moderne releases. Niet omdat hij nergens bestaat, maar omdat hij uit een tijd komt waarin vinyl, labels, sublabels, licenties, compilaties, heruitgaven en digitale distributie later allemaal door elkaar zijn beginnen lopen. Oude hardcore leeft vaak niet netjes in één perfecte Spotify-link. Het leeft in Discogs-pagina’s, YouTube-uploads, vinylripjes, compilaties, heruitgaven, verkeerde titels en halfbakken metadata. En ergens past dat ook bij Exlxaxl. Deze track hoort niet thuis in een proper mapje met “radio friendly classics”. Deze track hoort thuis in de rommelbak van de geschiedenis waar de echte bommen liggen.

Onderdeel van deze release met de volledige tracklist

• A1 – Real Motherfuckers (4:59)
• A2 – Industrial Strength “The Track” (6:09)
• B1 – EXLXAXL (5:45)
• B2 – Industrial Strength “The Outro” (4:27)