Review

We gaan van start met een beat die doet denken aan een oud arcade-spel in een lunapark, voor wie die dingen nog kent en niet alleen digitaal trauma verzamelt via TikTok. Zo’n geluid dat ergens tussen flipperkast, kermislicht en elektronische zenuwinzinking hangt. Niet verkeerd dus.

Daarna komt er een droge kick binnen, en eerlijk, die had ik al een tijdje gemist. Geen compleet opgeblazen betonblok dat door een kapotte wasmachine wordt gejaagd, maar gewoon een stevige, droge dreun die weet waar hij staat. Vervolgens schuift de track door naar een meer afgestompte kick, terwijl scherpe synths eromheen vliegen alsof iemand een lasershow in een bunker heeft losgelaten.

Wat vooral werkt, is dat de track niet verzuipt in overdreven gedoe. Het blijft lekker droog, rechttoe rechtaan en met genoeg partygehalte om niet te klinken als een technisch experiment voor mensen die kicks vergelijken alsof het wijnsoorten zijn. De afwisseling in kicks past verrassend goed en houdt de track levendig zonder dat het een chaotische demonstratie wordt van “kijk eens hoeveel distortion wij kunnen stapelen”.

En kijk, ergens zou je bijna denken dat Thunderdome toch niet alleen nog bestaat om hoodies, vlaggen en nostalgie aan mensen van middelbare leeftijd te verkopen. Misschien willen ze effectief ook nog goeie muziek uitbrengen. En met deze track lijkt dat verdacht hard op de bedoeling.